“Yiyecekleri yutmak için atlardı.” Milyonda bir görülen hastalıktan kurtuldu! 10 yıl sonra ilk isteği piadina yemek oldu

"BU HASTALIĞIN YILLIK TEŞHİS SIKLIĞI MİLYONDA BİRDİR"

Eskişehir Şehir Hastanesi Çocuk Gastroenteroloji Uzmanı doktor, Hüseyin Orhan'da tespit edilen hastalığın yıllık tanı ortalamasının milyonda bir olduğunu söyledi. Duygu İskender Mazman, "Ailenin çocukları yaklaşık 8-10 yıldır yeme sorunu yaşıyor, yutkunma güçlüğü çekiyorlar, son birkaç aydır da ciddi yutma güçlüğü çekiyorlar, sıvıları dahi yutamıyorlar, besleniyorlar" dedi. Çok küçük ısırdığında ve yediği yemek ağzına kaçtığında, yutkunurken acı çekiyor ve tıkanıklık hissediyor" dedi.

Daha ileri testler yaptık. Yaptığımız tetkiklerde akalazya teşhisini koyduk. Akalazya yemek borusunun nörodejeneratif bir hastalığıdır. Yemek borusunun mideye çıkışında darlık vardır. Bu durumda kasların yeme, iletme ve kasları gevşetme gibi normal uyumlu işleyişi bozulur. Bu nedenle yiyecek ve içecekler yemek borusu ve mideye bulaşamaz. Elbette pediatrik hastalarda buna büyüme ve gelişmede belirli bir gecikme eşlik edebilir. Hastamıza burada bir şans vermek istedik.

Genellikle kasın kesilmesini içeren tedavi yöntemleri vardır ancak çocuklar için endoskopik yöntemle balon dilatasyonu da bir seçenek olabilir. Hastamıza bu imkanı verdik. Yavaş yavaş balon genişletme yaptık ve dünden bugüne ilk kez sağlıklı bir insan gibi beslenmeye başladı. İşlerin bu kadar iyi gitmesine çok sevindik. Bu yaygın bir hastalık değildir. Yıllık tanı görülme sıklığının milyonda 1 olduğunu söyleyebiliriz. Yani yıllık tanı alma sıklığı 100 binde 0,1 ile 0,18 arasındadır. Bu hastalık nadir görülen bir hastalıktır” dedi.

"YEDİĞİNİ YUTABİLMEK İÇİN ATLADI"

Milyonda bir görülen akalazya hastalığına yakalanan 47 yaşındaki 4 çocuk babası Mehmet Orhan, ameliyattan önce yediklerini yutkunarak atladığını söyledi: "Oğlumuz, beceremedi. Yaklaşık 10 yıldır rahatça yemek yiyemiyordu. Çocuk boğazından su bile yutamıyordu. Sürekli mide yanması, ağrı gibi şikayetleri vardı. En son 1-2 ay önce kötüleşti. Hatta acile götürdük ama bir şey olmadığını söylediler. Sonunda Duygu Hanım'dan randevu aldık, teşhisini koydu ve oğlumuz iyi durumda.

Oğlum şu anda 50-52 kilo civarında olmalı. Çocuk oturduğu yerden kalkıp evin içinde dolaşmaya başladı. İlerlemek için bir yerden bir yere atlıyordu, bazen de kanepenin üzerinde atlıyordu. Ancak bu işe yaramayınca daha sonra başka bir odaya gitti çünkü ona üzülüyorduk. Üstelik oğlum huysuz bir çocuk değil. Başkası olsaydı utanırdı. Utanılacak bir şey olmasa da başka bir çocuk olsaydı "Beni doktora götürün" derdi. Kesinlikle böyle bir durumumuz yok. Çoğunlukla başka odalara gidip dolaşıyor, rahatlayınca yanımıza geliyordu. “Masada otursa ya da ayakta dursa bile düzgün yemek yiyemiyordu” dedi.